Τι κρίμα.......που τα λόγια είναι τόσο...
για να....
..αυτό που νιώθω.
Τι κρίμα..
Τι κρίμα..
..που είμαι...
για να μιλήσω...
για να μιλήσω...
..για κάτι τόσο ....
..μεγάλο.
Τι κρίμα που τα λόγια που διψούν
δεν ξεδιψούν με ότι προσπάθεια κι αν κάνω.
Τι κρίμα που είμαι ένας άνθρωπος
που σέρνει την ύπαρξή του στου μέσου όρου
τα περάσματα που χάνονται μέσα
Τι κρίμα που τα λόγια που διψούν
δεν ξεδιψούν με ότι προσπάθεια κι αν κάνω.
Τι κρίμα που είμαι ένας άνθρωπος
που σέρνει την ύπαρξή του στου μέσου όρου
τα περάσματα που χάνονται μέσα
σε ερείπεια και χαλάσματα.
Αληθεια ....
ΑπάντησηΔιαγραφήοτι τα λογια ειναι μαχαιριες ...
χαραζουν την πραγματικοτητα
σε βασανισμενα σωματα που ειναι πλεον ΕΤΟΙΜΑ ...
Τι κριμα αληθεια ...
Μετα τοσα χρονια να ζω ακομα στο σκοταδι .
Θα ηθελα να μπορω να δω ...
θα ηθελα καπου να μιλησω ...
Απο που θα αρχιζα ? Δεν ξερω .....
Ισως απο κατι τοσο μικρο ....
Μα για εμενα θα ηταν τοσο μεγαλο ....
και μετα θα ακουγα ...
Να σου εκμυστηρευτω κατι ?
Ευτυχος που ειμαστε ανθρωποι ...
Γιατι οτι εχουμε καταστρεψει απο μιζερια ,
μπορει η κυωφορουσα διψα μας
να ξανακτισει σε γερα ΘΕΜΕΛΙΑ .
....αφόυ σε ευχαριστήσω για το υπέροχο σχόλιο-ποίημά σου, σε καλοσωρίζω στο "φτωχικό" του λόγου που με τέτοια "λιθάρια" γρήγορα θα χτιστεί ένα ζηλευτό αρχοντκό παλάτι.....να είσαι καλά, πάντα να ζωγραφίζεις γράφοντας.
ΑπάντησηΔιαγραφή